Een zomerse tussenstop in Predore
11/08/2025
Een periode vol ups en downs
23/10/2025
Kyan op vakantie
Onlangs is Britt haar neefje Kyan op vakantie mogen komen bij ons. Net geen twee weken.
We waren in België voor de doop van ons dochtertje Alessia. En diezelfde avond zijn we nog vertrokken naar Italië met de auto. We moesten wel vertrekken, want ik had maandagochtend een meeting (met ontbijt). Des te beter voor Kyan, want da's een dagje extra om te beginnen. We zijn maandag ochtend vroeg toegekomen. Britt, Alessia en Kyan zijn nog even in hun bed gekropen. Ik heb de auto leeggemaakt, ik ben gaan ontbijten en heb mijn beste Italiaans boven gehaald om een leuke samenwerking aan te gaan met de branding en storytelling expert van de omgeving.
Er waren middeleeuwse feesten in Breno. Een dorpje te noorden van het meer, richting het gebergte Adamello. Maandag was de laatste dag. Als iedereen wakker was, zijn we naar daar gereden. En het was de moeite. Er waren demonstratiegevechten, live muziek, bijlwerpen, ... Dat allemaal in de kasteelomgeving omringd door de bergen. Kyan blijkt dus goed overweg te kunnen met een bijl. Hoewel, dat schijn bedriegt, want later in de vakantie heeft hij mijn bijl om te klieven gesloopt ... Dat zal zijn brute kracht zijn ;-)
We hebben Kyan een vakantie belooft, zonder klusjes en karweitjes en we hebben ons hieraan gehouden. In tegenstelling tot 2 jaar geleden. Toen was de voorwaarde om op vakantie te mogen komen om elke dag hout te gaan sprokkelen in het bos. Of was er toch 1 klusje? Onze buren waren op vakantie en Kyan is telkens met Britt mee gegaan om de katten te verzorgen.
Dinsdag hebben we gezorgd dat al het speelgoed dat Alessia gekregen heeft op haar doop mooi uitgepakt werd en dat alles een plaatsje kreeg. Na dat harde werk hadden we wel een ijsje verdiend in Lovere en daarna zijn we naar het nieuwe strandje, Baia delle Rose, in Costa Volpina geweest. Daarna nog even gaan winkelen, want we hadden ook iets om naar uit te kijken. Kyan zou eens koken voor ons.
Woensdag zijn we met de busboot naar het Grote eiland, Monte Isola, gegaan. Naar een deel van het eiland dat we zelf nog niet zo goed kenden. Dat was vooral een ontspannen wandeling langs het water. Met de buggy konden we door alle trappen niet meteen naar boven het dorp hogerop verkennen. Een terras aan het water, een ijsje en genieten maar.
Donderdag zijn we naar de gigantische bank, Panchina Gigante, in Riva di Solta gegaan. Een leuke wandeling waar we een prachtig uitzicht hebben over het meer. Nadien zijn we nog een terrasje gaan doen bij oude bekenden in Hotel Poggio d'Oro, hier logeerden we vroeger wel vaker. Nu we toch in Riva di Solto waren, zijn we meteen ook gaan zwemmen aan Baia del Bogn, waar Kyan onbevreesd van de brug, het water in sprong. Van de spanning waren de stemmetjes in zijn hoofd plots toch luidop "Oh f***" ...
Vrijdag zijn Kyan en ik rustig gaan wandelen. Zeg maar gerust klimmen op sommige stukken. We zijn naar Monte Bronzone gegaan. Dat ligt bijna in onze achtertuin, hoewel ... we zijn makkelijk vijf uur weggeweest. We zijn begonnen met een kleine omweg om langs het kruis van Predore te gaan. Daar vlakbij staat ons toekomstig huisje (als we ooit de lotto winnen). Verder onderweg heeft Kyan wat viervoetige vriendjes ontmoet, die bijna onze rugzak gestolen hadden ... De rugzak zag er wellicht lekker uit. Eens boven toegekomen was het het even tot rust komen, genieten van het uitzicht en de klok luiden hoort er natuurlijk ook bij. En dan beseffen dat we nog een hele weg terug moeten. We hadden iets om naar uit te kijken. Britt had zelf hamburgers gemaakt met zelf gesneden frietjes. En of dat we honger hadden. Het heeft dus wel gesmaakt.
We zijn 's avonds nog rustig een wandeling en een terrasje gaan doen in Sarnico bij Marini, het roze zaakje. (alsof we die dag nog niet genoeg gewandeld hadden)
Zaterdag werd ik gevraagd als fotograaf voor het feest van San Rocco in ons dorp. Aangezien er die avond nergens meer plaats zou zijn om te parkeren, zijn we maar wat eerder vertrokken en zijn we sjiek gaan eten in eigen dorp. Bij I Giadini al Lago. Daar zou Kyan wel aan kunnen wennen. Vandaar zijn we te voet naar het feest gegaan dat afgesloten werd met prachtig vuurwerk. We hadden VIP plaatsen, Wat ook logisch is "als bekende en geliefde Predoriaan", ... (Lees: "als fotograaf") krijg je de beste plaats. Het was dan wel even nachtwerk voor mij. Want ze hadden de foto's graag voor in de krant de dag erna.
Naar het ziekenhuis met Alessia
Zondag rustdag, we kunnen niet elke dag op zwier gaan. Het was ook nodig want het is intussen al de derde dag dat Alessia met koorts zit. Koortswerende middelen helpen wel goed, maar telkens ze uitgewerkt zijn kwam de koorts terug. We hebben ons geïnformeerd bij enkele vrienden waar we best naartoe gaan als de koorts blijft aanhouden. Voorlopig heeft ze buiten de koorts geen verdere symptomen, ze eet nog goed en lacht nog veel.
Maandag veranderde de toestand van Alessia, de koorts was nog hoger en ze was plots futloos, geen lachje meer en ze legde haar steeds neer om te slapen. We zijn dus meteen naar de spoedafdeling in Bergamo vertrokken. Daar hebben we heel de dag gezeten met haar voor onderzoeken. Dan komen ze 's avonds zeggen dat Alessia samen met de mama toch een nachtje daar moesten blijven.
Terwijl Britt en Alessia op citytrip in Bergamo waren ... zijn we toch wel ongerust vertrokken. Het was al laat om eten te maken dus zijn Kyan en ik een broodje gaan eten in Put de Fer. We hadden gelukkig snel een plaatsje. Om 9 uur 's avonds zat het terras van de broodjeszaak stampvol. Er was plots zelfs een rij om een tafel te krijgen. Dit verwacht je niet meteen bij een broodjeszaak, maar het is er nu eenmaal lekker eten. We hebben de avond afgesloten met een cocktail. Kyan heeft er zelfs een glazen rietje gekregen.
Ook dinsdag zijn we 's ochtends naar het ziekenhuis gegaan. Kyan mocht er niet bij zijn, ze zijn erg streng op bezoekers enzo. Ik had voorgesteld om Kyan ergens leuk af te zetten, maar hij stond erop, hij wou er zijn voor ons, al was het maar vanuit de wachtruimte. En daar hebben we nog gezeten tot in de namiddag. Alessia had intussen geen koorts meer. De bloedresultaten waren aan de betere hand, maar toch nog niet geweldig. Ze mag met antibiotica naar huis. Volgende week moet ze nog eens naar het ziekenhuis om definitief zeker te zijn dat er niets onderliggend aan de hand is. Haar witte bloedcellen staan te laag en dat in combinatie met koorts, kan ook op iets anders wijzen ... Haar eerste maal ziek en meteen tegoei ... Intussen heeft ze al een bezoek bij de pediater achter de rug en moeten we ons volgens haar niet te veel zorgen maken.
We zaten vlakbij het OrioCenter een groot shoppingcenter. En we hadden Kyan belooft om te gaan. Dat verdiend hij wel. Hij heeft immers drie dagen vakantie opgegeven om mee voor Alessia te zorgen. Wat hij trouwens heel de vakantie ook geweldig gedaan heeft. Een betere babysit voor Alessia vind je niet snel.
Vakantie bijna gedaan
Woensdag hadden we met Kyan een afspraak bij onze kapster. Zaterdag trouwen Wim en Kelly, dus we moeten toch zeker zijn dat we er goed uitzien. Na de kapper zijn Kyan en ik gaan souveniershoppen voor de familie. In de namiddag zijn we met z'n allen naar Clusane geweest. Een mooie wandeling langs het water en daarna een gezellig terrasje.
Alessia was nog niet op haar effen en dat zorgde ervoor dat Zowel Britt als ik het soms wat moeilijk hadden. Zou er onderliggend iets meer aan de hand zijn? De schrik zit er in, dokter Google belooft niet veel goeds en in het ziekenhuis legden ze ook de nadruk op de weerstand en de witte bloedcellen ... Gelukkig weten we nu al iets meer en maken we ons al minder zorgen, maar op dat moment gaat er veel door je hoofd (en niets goeds).
Donderdag is het ons moment om er goed uit te zien. (voor de trouw) Britt gaat naar de schoonheidsspecialiste voor de nagels. Kyan en ik doen een wandeling in het bosco tassodi en daarna een terrasje. Als Britt klaar was, was het tijd voor mijn afspraak bij de kapster. Ze had geen tijd om Kyan en mij te samen te doen, vandaar dat er een dagje tussen zat. Het was de laatste dag en Kyan wou nog graag een ijsje gaan eten in Lovere. Daarna zijn we nog even gestopt in het winkelcentrum Adamello in Darfo Boario Terme waar ik een leuk cadeau gekregen heb van Kyan. Een leuk t-shirt als aandenken op de gezelschapspelletjes die we elke avond speelden. Ook de laatste avond hebben we even gepokerd en je kan wellicht al wel raden wie de grote overwinnaar was ... Het was tijd om Kyan naar huis te spelen ;-)
Vrijdag was de vakantie voorbij voor Kyan. We vertrokken 's morgens richting de luchthaven. Ook wij stapten het vliegtuig op, klaar voor de trouw de dag nadien. Kyan was een geweldig gezelschap voor ons en ook voor Alessia. Hij mag nog terugkomen.
Alessia is intussen beter. Al wachten we toch nog voorzichtig (en met een klein hartje) het resultaat van volgende week af.
